Wiosenny spacer do Dwóch Brzóz

      Gdy wychodzę z domu, mam kilka opcji na spacer z psem. Mieszkamy w takim miejscu, że już za drzwiami mogę cieszyć się przyjemną ścieżką spacerową. Tym razem wybrałem się do Dwóch Brzóz. Trasę nazwałem tak ze względu na rosnące przy polnej drodze dwie piękne brzozy. Są one również dla mnie wyznacznikiem połowy drogi. Od tego miejsca wracam. Spacer nie jest specjalnie wymagający, droga jest dość szeroka, dość piaszczysta, ale wczesną wiosną jeszcze spokojną. Najtrudniej jest podczas żniw, kiedy porusza się nią mnóstwo ciężkich maszyn rolniczych. Trzeba wówczas bardzo uważać i pilnować pieska. 

     Jest koniec kwietnia, kwitną pola rzepaku, zielenią się zboża, a liście drzew ożywają na nowo. Trasa jest dość monotonna, po drodze przechodzę przez przejazd kolejowy. Tu również trzeba bardzo uważać. Przejazd jest niestrzeżony, a pociągów sporo. Wiosną największą dla mnie atrakcją są pojawiające się tu ptaki, ponieważ jestem ptakolubem. Słychać żurawie, skowronki, ortolany, wilgi, lerki, dzięcioły, kruki, sikory, zięby i inne ptaszki, które wiosną wspaniale koncertują. I jeszcze jedno. Jak tu nie robić zdjęć? Jutro ten sam świat będzie wyglądał inaczej. 

Województwo lubuskie. Fotografie: Wiesław Zięba 

W objęciach mgły - magiczny poranek

     Mgła. To zjawisko, które potrafi całkowicie odmienić krajobraz, nadając mu tajemniczy i baśniowy charakter. Jako fotograf amator, uwielbiam te momenty, kiedy świat tonie w mlecznej bieli, a wszystko wokół nabiera nowego, nieznanego wymiaru. Chcę się z Wami podzielić moimi doświadczeniami i zdjęciami, które udało mi się uchwycić w tych magicznych chwilach.

     Zanim przejdę do opowieści o moich fotograficznych próbach, warto na chwilę zatrzymać się przy samej naturze mgły. Mgła to nic innego jak chmura, która osadza się przy powierzchni ziemi. Powstaje, gdy ciepłe, wilgotne powietrze styka się z chłodniejszą powierzchnią, co prowadzi do kondensacji pary wodnej. 

     Kiedy w zimny lutowy poranek wybrałem się na spacer z psem, mgła była jeszcze bardzo gęsta. Szybko się to jednak zmieniało i nieśmiało pojawiło się Słońce. Mało widoczne, ale zdawało się mówić: Patrzcie, tu jestem. Sama mgła nadawała krajobrazowi miękkości i głębi, a każdy kadr mnie niezmiernie cieszył. Wiedziałem, że za kilka chwil cały ten biały welon rozmyje się i zniknie. Fotografowałem las, gdzie mgła tworzyła niesamowitą atmosferę. Drzewa wyglądały wprost bajkowo. Natomiast łąki i pola to otwarte przestrzenie, które są idealnymi miejscami na uchwycenie przestrzeni i głębi. Mój spacer liczył sobie pięć kilometrów i dał mi szansę na uchwycenie chwili. Jutro będzie zupełnie inaczej, ale też pięknie. 

24 lutego 2025. Fotografie: Wiesław Zięba

Czym tak pachnie w Nowym Kramsku? Świętami

    Odwiedziliśmy dzisiaj świetlicę wiejską w Nowym Kramsku. To właśnie tu odbywały się polsko-niemieckie warsztaty wielkanocne. Gospodynie ustawiły na stołach całe bogactwo świątecznych, własnoręcznie przygotowanych, pokarmów i dekoracji. Uaktywniliśmy wszystkie zmysły: wzroku, węchu, smaku, słuchu (przygrywał zespół country) i... równowagi, by wśród dużej ilości gości móc się w miarę sprawnie poruszać i jeszcze zrobić zdjęcia. Chyba one przekażą najwięcej. Zapraszam do oglądania. 

Zobacz również: